Pedagogika pracy

    90

    Tym razem tematem przewodnim „Refleksji” jest Pedagogika pracy. Podjęliśmy to  zagadnienie z kilku powodów – przede wszystkim, z punktu widzenia szkoły, przygotowanie kolejnych pokoleń młodzieży do wykonywania zawodu, a także wyposażenie w kompetencje, które pozwolą na dokształcanie i samodoskonalenie przez całe życie, nieodmiennie stanowi swego rodzaju wyzwanie. Poza tym rynek pracy jest coraz bardziej, w stosunku do młodych ludzi, wymagający – dlatego zadaniem szkoły powinno być nie tylko przekazywanie wiedzy, ale także umiejętności, szczególnie takich, które w przyszłości mogą się przydać w pracy zawodowej. Nade wszystko edukacja musi nadążać za przemianami współczesnego świata. Praca jest takim obszarem, na którym odznaczają się blaski i cienie tych przemian. Z jednej strony – mamy do dyspozycji coraz lepsze warunki pracy, możliwości rozwoju, wyższe płace. Z drugiej zaś – mimo wszystko wielu ludziom grozi widmo bezrobocia.

    To jednak nie wyczerpuje tematu głównego, bowiem namysł nad pedagogiką pracy posiada szersze spektrum – nie pytamy zatem w niniejszym numerze tylko o to, jak należy kształcić młodych ludzi, żeby jak najlepiej wykonywali określoną pracę, ale także patrzymy na ten problem z innej perspektywy: jak praca wpływa na edukację, we wszystkich jej wymiarach? Czego praca nas „uczy”? Jak, dzięki pracy, doskonalimy się w swoim, szeroko pojmowanym, humanizmie?

    Proponujemy także przyjrzeć się rubryce specjalnej, zatytułowanej Reforma systemu oświaty, gdzie zostały zaprezentowane komentarze do podstaw programowych kilku przedmiotów: języka polskiego, historii, wiedzy o społeczeństwie, a także zmiany dotyczące kształcenia zawodowego.

    Zapraszam do lektury.

    Urszula Pańka

    dyrektorka Zachodniopomorskiego Centrum Doskonalenia Nauczycieli